تبلیغات
" دو رفیــق ... دو شـهیـــد " - یاد کبوتران خونین بال
درباره وبلاگ
همسر شهید
کمیل! فصلی گذشت و قصه ی ما برملا نبود
زخم عمیق سینه ی ما را دوا نبود
یادش بخیر ای همسفر نیمه راه من
قلبم شکست اما شکستنش را صدا نبود
من ماندم و چشم انتظاری من تا ابد
ایام با تو این همه پر ماجرا نبود
من ماندم و داغ جدایی و پرواز سرخ تو
با که بگویم غمم یکی دوتا نبود
آخر خداحافظ ای تمام آرزوی من
رفتی ولی این همه درد سهم ما نبود
دیگر بس است خداحافظ ای یار نیمه راه
قصه ما که سخت تر از کرب و بلا نبود...

به نام خدا

بیست و دو هفته از شهادتشان، از پروازشان تا عرش ... تا خدا می گذرد.

چگونه از یادمان برود شجاعت جعفر خان (محمد جعفر خانی)، ذکر سید محمود (موسوی)، لبخند مسلم (احمدی پناه)، اشک های یوسف (فدایی نژاد)، بزرگواری حسین (رضایی)، چشمان صمد (امیدپور)، مظلومیت غفاری (محمد غفاری)، جوانی مصطفی(صفری تبار)، بیقراری علی(پرورش)، شوق پرواز روح الله(نوزاد)، نگاه مجتبی (بابایی زاده) شور و عشق محمد منتظر(قائم)، وفاداری محرابی(محمد محرابی پناه)، صبر حسن(حسین پور) و رضایت عبدالزهرا(علی بریهی) که گواه بر مظلومیتشان بود.

خوشا آنان و جمع بهشتیان

یادشان می کنیم با نثار فاتحه ای بر روح بلندشان و از آنان می خواهیم که در جوار حق دعایمان کنند.

التماس دعا

منبع : وبلاگ شهید مجتبی بابائی زاده